zagubiona dusza.

Zagubiona Dusza,
błąka się
Czy ktoś jej pomoże?
Okaże się.

Czy gdy odejdzie
zejdzie z drogi swej
Pobiegniesz za nią
ratując życie jej?

Czy zauważy ktoś,
że była ona,
samotna, smutna,
niedoceniona?

Czy ona po prostu
odpłynie w dal,
Przeminie z wiatrem
na ciemnych masek bal?

Zagubiona Dusza
nie wróci już.
Pozostanie po niej zaledwie kurz.

A łza, nieodłączny przyjaciel jej,
Pozostanie, choć daleko hen.